Tagi

, , , ,

ul. dr. Aleksandra Majkowskiego
Chyba w każdej kaszubskiej miejscowości znajdziemy ulicę im. dra Aleksandra Majkowskiego.

Czym zasłużył sobie Majkowski, że honoruje się jego imię nadając je nie tylko ulicom, ale też placówkom takim jak szkoła, szpital, muzeum, biblioteka, a nawet apteka?

Aleksander Majkowski urodził się 17 lipca 1876 roku w Kościerzynie w rodzinie gospodarzy.
Działacz społeczny, kulturalny, polityczny, pisarz, dziennikarz, poeta i dramaturg, przywódca Towarzystwa Młodokaszubów, prezes Zrzeszenia Regionalnego Kaszubów, doktor medycyny i lekarz.

W 1897 roku zaczął naukę na wydziale medycyny uniwersytetu berlińskiego, z którego przeniósł się do Greifswaldu w 1900 roku. Jako student uniwersytetu w Gryfii zaangażował się w działalność na rzecz polskości wśród sezonowych robotników z Polski, za co został relegowany w 1901 roku. Po tym zdarzeniu próbował bezowocnie powrócić na uniwersytet berliński, gdzie wśród polskich studentów zorganizował demonstrację na wykładzie prof. Schiemanna, który w fałszywym świetle przedstawiał historię polskich powstań. Naukę kontynuował w Monachium. Tam z jego inicjatywy powstało stowarzyszenie „Vistula”.
W 1904 roku uzyskał tytuł doktora medycyny i jeszcze w tym samym roku powrócił na Kaszuby. Już wtedy jego dorobek literacki zasilał wydany w Poznaniu zbiór „Spiewe i frantówci”.

Po powrocie ze studiów rozpoczął swoją działalność polityczną, nieprzerwanie trwającą do śmierci. Był redaktorem naczelnym „Gazety Gdańskiej” i jej dodatku „Drużba. Pismo dlö polscich Kaszubów”, kościerskiego miesięcznika „Gryf. Pismo dla spraw kaszubskich”, przygotował wznowienia poematów Hieronima Derdowskiego „Jasiek z Knieji” i „Kaszubi pod Widnem”, założycielem Towarzystwa Młodokaszubów w Gdańsku, Muzeum Kaszubsko-Pomorskiego w Sopocie, był prezesem Rady Pomorskiej – Towarzystwa Ochrony Polskości na Pomorzu, organizował teatr w Toruniu, został prezesem Stowarzyszenia Artystów Pomorskich w Grudziądzu i redaktorem naczelnym pisma „Pomorzanin”, pracował jako lekarz na kilku etatach, działał społecznie i pisał.

Aleksandrowi Majkowskiemu Kaszubi zawdzięczają swoją epopeję „Życie i przygody Remusa” („Żëcé i przigòdë Remùsa”), którą spisał w języku kaszubskim. Dzieło na język polski przetłumaczył Lech Bądkowski. Tłumaczenia ukazały się też w językach niemieckim, francuskim i angielskim. W całości książka została wydana już po śmierci Majkowskiego, podobnie jak „Historia Kaszubów”. Działalność kaszubskiego społecznika została przerwana 10 lutego 1938 roku, jego ciało spoczęło na kartuskim cmentarzu.

Nie sposób wymienić wszystkich zasług Aleksandra Majkowskiego. Pozostawił po sobie wiele, przede wszystkim dzieło, które nie tylko jest „zwierciadłem kaszubskim” jak głosi podtytuł epopei, ale unikatowym dowodem miłości do kaszubskiej mowy i ziemi.

Reklamy