Tagi

, , , ,


Podobnie, jak wiele regionów Polski, Kaszuby posiadają swoją, niepowtarzalną sztukę ludową – haft.
W hafcie kaszubskim występuje siedem, podstawowych kolorów. Trzy odcienie niebieskiego, żółty, czerwony, zielony i czarny. Motywy roślinne – dzwonki, niezapominajki, lilie, goździki, margerytki, róże, chabry, bratki, koniczyny – zostały zaczerpnięte z otaczającej natury. Owoce granatu, palmety, tulipany bądź liść akantu – rozpowszechniły zakonnice kościerskie. Siostry zapożyczyły elementy z innych kultur i dzięki nim znane nam kształty wtopiły się w kaszubską twórczość. Czasom przedchrześcijańskim (pogańskim) zawdzięczamy żuczka i pszczółkę. Interesującym motywem jest drzewo. Symbol powszechnie znany na Ziemi Kaszubskiej. W hafcie często pełni rolą wiodącego szablonu, nadając kompozycjom kształt. Ważną zasadą jest, aby konstrukcje nie nachodziły na siebie i nie krzyżowały się, według wzoru szlachetnego drzewa, do którego idealnego szablonu powinien dążyć każdy ludzki los.
Szkoła żukowska, jest najstarszą ze szkół haftu kaszubskiego. Została zapoczątkowana przez norbertanki ze Strzelna Wielkopolskiego, które sprowadził Mściwoj I ok. 1209 roku. Po dzień dzisiejszy zachowały się zdobione złotą i srebrną nicą szaty liturgiczne, które wyszły spod igły żukowskich zakonnic. Siostry z Żukowa, początkowo uczyły sztuki haftowania dziewczęta ze szlacheckich dworów i córki gdańskich patrycjuszy. W 1834 roku władze pruskie dokonały kasaty klasztorów, w wyniku czego zakonnice zaczęły uczyć dziewczęta z ludu, mieszkanki okolicznych wiosek.
Marianna Okoniewska, była jedną z ostatnich uczennic norbertanek.

Kolejne szkoły haftu kaszubskiego, to:
wdzydzka,
szkoła pucka,
wejherowska,
haftu kociewskiego,
i wzory czepcowe.
W kolejnych wpisach „Kaszubszczyzna” postara się przybliżyć zagadnienia z tematu haftu kaszubskiego i zaspokoić ciekawość poszczególnych regionów.

Reklamy